> activiteiten > bijbelleesuur

Bijbelleesuur door Hans Marseille

 
 

 

                                                        liturgisch bloemschikken

  

Goede Vrijdag Bijbelleesuur
Elk jaar op de avond van Goede Vrijdag lezen we de geschiedenis van de kruisiging. Het is een mooie gewoonte voor de stille Zaterdag voorafgaand aan Pasen. Het lijden van onschuldig mensen is weerzinwekkend. Maar in het verhaal van Goede Vrijdag vind je ook momenten die ondanks alles troostrijk zijn. Bijvoorbeeld als je leest over de vrouwen die trouw blijven. Hun namen worden door de evangelisten voluit genoemd: Maria van Magdala, Maria de moeder van de kleine Jakobus en Salomé.
Wanneer je leest dat er mensen zijn die zorgdragen voor het gestorven lichaam, vind ik dat aandoenlijk en bemoedigend. Er zit zelfs een woordspeling in de tekst: Lichaam of lijk; dat is het verschil. Als de leerlingen naar Jezus vragen en voor hem zorgen, dan gaat het om zijn lichaam. Als Pilatus toestemming geeft om Jezus van het kruis te halen dan noemt hij dat het lijk. Volgens mij is dat een knipoog van de bijbelschrijver: In het woord ‘lichaam’ zit veel meer eerbied en leven dan in het woord ‘lijk’ van Pilatus.
Hier twee opéénvolgende momenten bij de dood van Jezus
Marcus vertelt:
Het was avond geworden. Vrijdag; de dag waarop Joodse mensen zich voorbereiden op de sabbat. Jozef van Arimmatea ging naar Pilatus toe. Deze Jozef was één van de Joodse leiders. Hij geloofde dat Gods nieuwe wereld snel zou komen. Hij durfde naar Pilatus te gaan en om het lichaam van Jezus te vragen: Pilatus was verbaasd of Jezus al gestorven zou zijn. Daarom riep hij een centurion (Romeins officier) of hij intussen al gestorven was. Toen hij het van de centurion vernomen had, gaf hij het lijk aan Jozef. En nadat hij een doek had gekocht, haalde hij hem naar beneden.
Johannes vertelt verder:
Ook Nikodemus kwam erbij. Dat was de man die een keer eerder ’s nachts naar jezus was gegaan. Nu had hij zalf meegenomen, gemengd met zoete kruiden. Jozef en Nikodemus wikkelden het lichaam van Jezus in doeken samen met de kruiden. Dat is bij Joodse mensen de gewoonte als er iemand begraven wordt. Er was een tuin vlakbij de plaats waar Jezus gestorven was. En in die tuin was er een nieuw graf (gedenkteken), waarin nog nooit iemand begraven was. Daar legden ze Jezus neer. Dit graf (gedenkteken) was dichtbij en het was al bijna sabbat.

 
 

 

 

 






Meer informatie   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Texel
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2019 Doopsgezind.nl